Standardy ochrony małoletnich

Dziecko na basenie ma być bezpieczne i traktowane z szacunkiem. Tu są zasady, których się trzymam, oraz to, co robię, gdy dziecku dzieje się krzywda.

Wersja z 6 listopada 2026 r.

Wersja pełna

Standardy wprowadzam na podstawie rozdziału 4b ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich. Obowiązują podczas wszystkich zajęć Fabryka Pływaków.

Kto odpowiada za standardy

Zajęcia prowadzę sam, więc za stosowanie standardów, przyjmowanie zgłoszeń, wsparcie dziecka, zawiadomienia i dokumentację odpowiadam ja: Janusz Kubica, tel. +48 455 568 149, e-mail [email protected]. Jako osoba pracująca z małoletnimi podlegam weryfikacji w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym i w Krajowym Rejestrze Karnym. Jeśli do prowadzenia zajęć dołączy inna osoba, przed rozpoczęciem pracy sprawdzę ją w tych rejestrach, przeszkolę ze standardów i potwierdzę to pisemnie.

Bezpieczne relacje dorosły–dziecko

• Traktuję każde dziecko z szacunkiem, słucham go i tłumaczę, co robimy. Nie wymuszam ćwiczeń.
• Dotykam dziecka tylko wtedy, gdy wymaga tego ćwiczenie, asekuracja lub bezpieczeństwo.
• Rodzic może oglądać zajęcia z trybun.
• Nie wchodzę do szatni, w której przebywa dziecko, ani nie pomagam mu się przebierać. Wyjątkiem jest sytuacja zagrożenia zdrowia lub bezpieczeństwa.
• Kontaktuję się w sprawie zajęć dziecka z rodzicem lub opiekunem. Z nastolatkiem mogę kontaktować się tylko w sprawach organizacyjnych i za zgodą rodzica.

Niedozwolone są w szczególności: przemoc fizyczna i psychiczna, krzyk, ośmieszanie, zmuszanie do wejścia lub zanurzenia się w wodzie, dotyk o charakterze seksualnym, rozmowy i treści o takim charakterze, dawanie dziecku alkoholu lub innych używek, kary oraz utrzymywanie z dzieckiem relacji w tajemnicy przed rodzicem.

Bezpieczne relacje między dziećmi

Na zajęciach w 2 i 3 osoby dzieci traktują się z szacunkiem. Niedozwolone są bicie, popychanie i podtapianie, przezywanie, wyśmiewanie, wykluczanie, nagrywanie innych oraz zachowania o charakterze seksualnym. Gdy do nich dojdzie, przerywam sytuację, rozmawiam z dziećmi i informuję ich rodziców.

Dzieci z niepełnosprawnościami i specjalnymi potrzebami

Przed zajęciami ustalam z rodzicem, jakie dostosowania są potrzebne, w tym sposób komunikacji i zasady dotyku w wodzie. Te same zasady ochrony obowiązują każde dziecko, a jeśli dziecku trudniej jest powiedzieć o krzywdzie, zwracam szczególną uwagę na zmiany w jego zachowaniu.

Co robię, gdy podejrzewam krzywdzenie

1. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka, natychmiast dzwonię pod 112 i zapewniam dziecku bezpieczeństwo.
2. Spokojnie wysłuchuję dziecka. Nie obwiniam go, nie obiecuję tajemnicy i nie przeprowadzam przesłuchania.
3. Rozmawiam z rodzicem lub opiekunem, chyba że to on może krzywdzić dziecko. Wtedy rozmawiam z drugim, niekrzywdzącym opiekunem albo od razu zgłaszam sprawę odpowiednim służbom.
4. Gdy podejrzewam przestępstwo, zawiadamiam policję lub prokuraturę.
5. Gdy zagrożone jest dobro dziecka, ale nie ma podejrzenia przestępstwa, zawiadamiam sąd rodzinny i opiekuńczy.
6. Gdy podejrzewam przemoc domową, zgłaszam to policji lub ośrodkowi pomocy społecznej, które mogą wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”. Sam nie mam uprawnień do jej wszczynania.

Jeśli zgłoszenie dotyczy mnie

Nie musisz rozmawiać o tym ze mną. Zgłoś sprawę na policję lub do prokuratury. Dorośli mogą też bezpłatnie zadzwonić pod 800 100 100, czyli telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawach bezpieczeństwa dzieci. Do wyjaśnienia sprawy nie prowadzę zajęć z dzieckiem, którego dotyczy zgłoszenie.

Plan wsparcia dziecka

Po ujawnieniu krzywdzenia ustalam z rodzicem lub niekrzywdzącym opiekunem, co dziecko potrzebuje, żeby czuć się bezpiecznie: czy i jak kontynuować zajęcia oraz gdzie szukać pomocy specjalisty. W miarę możliwości słucham przy tym zdania samego dziecka.

Dokumentowanie zgłoszeń

Każde zgłoszenie i zdarzenie opisuję w notatce: data, co się stało, jakie działania podjąłem. Notatki przechowuję w zabezpieczonym miejscu, dostęp do nich mam tylko ja, a informacje przekazuję wyłącznie osobom i instytucjom uprawnionym.

Telefony, internet i wizerunek dziecka

• Podczas zajęć nie korzystam z telefonu, chyba że wymaga tego bezpieczeństwo lub pilna sprawa dotycząca zajęć. Nie udostępniam dzieciom internetu ani urządzeń z dostępem do sieci.
• Telefon dziecka zostaje w szafce. Na basenie nie wolno nagrywać ani fotografować innych osób.
• Zdjęcia i filmy dziecka robię oraz publikuję wyłącznie za pisemną zgodą rodzica i tylko wtedy, gdy dziecko też się na to godzi.
• Nie pokazuję dzieciom treści szkodliwych. Nie utrzymuję z dziećmi kontaktu w mediach społecznościowych.
• Gdy dowiem się o szkodliwych treściach, nękaniu w sieci lub nagraniach dziecka, informuję rodzica i pomagam zgłosić sprawę. Jeśli to może być przestępstwo, postępuję według procedury opisanej wyżej.

Udostępnianie i przegląd standardów

Standardy są dostępne na tej stronie w wersji pełnej i krótkiej. Link do nich dostają rodzice przy umawianiu zajęć, a na prośbę przekazuję je także w wersji papierowej. Wersję krótką omawiam z dzieckiem w sposób dostosowany do jego wieku. Co najmniej raz na dwa lata oceniam standardy, a wnioski zapisuję. Najbliższy przegląd zrobię do listopada 2028 r.